تظاهرات دهانی کرونا
17 اکتبر

تظاهرات دهانی بیماران مبتلا به کرونا (کووید – 19) به گزارش یک پژوهش آکادمیک

تظاهرات دهانی بیماری کرونا یا کووید 19 در بعضی از مبتلایان حایز اهمیت است و از آنها می توان در تشخیص افتراقی استفاده کرد. در سال 2020 جمعی از محققین کشور برزیل با بررسی سیستماتیک چندین مقاله منتشر شده توانستند جمع بندی خوبی در این خصوص ارایه کنند. در زیر خلاصه ای از این مقاله تقدیم می شود.

Oral Manifestations in Patients with COVID-19 : A Living Systematic Review

Abtract

This living systematic review aims to summarize evidence on the prevalence of oral signs and symptoms in patients with COVID-19. The review was reported per the PRISMA checklist, and the literature search was conducted in 6 databases and in gray literature. Studies published in any language mentioning oral symptoms and signs in patients with COVID-19 were included. The risk of bias was assessed by the Joanna Briggs Institute appraisal tools. The certainty of evidence was evaluated through GRADE assessment. After a 2-step selection, 40 studies were included: 33 cross-sectional and 7 case reports. Overall, 10,228 patients (4,288 males, 5,770 females, and 170 unknown) from 19 countries were assessed. Gustatory impairment was the most common oral manifestation, with a prevalence of 45% (95% CI, 34% to 55%; I 2 = 99%). The pooled eligible data for different taste disorders were 38% for dysgeusia and 35% for hypogeusia, while ageusia had a prevalence of 24%. Taste disorders were associated with COVID-19 (odds ratio [OR], 12.68; 95% CI, 6.41 to 25.10; I 2 = 63%; P < 0.00001), mild/moderate severity (OR, 2.09; 95% CI, 1.25 to 3.49; I 2 = 66%; P = 0.005), and female patients (OR, 1.64; 95% CI, 1.23 to 2.17; I 2 = 70%; P = 0.0007). Oral mucosal lesions presented multiple clinical aspects, including white and erythematous plaques, irregular ulcers, small blisters, petechiae, and desquamative gingivitis. Tongue, palate, lips, gingiva, and buccal mucosa were affected. In mild cases, oral mucosal lesions developed before or at the same time as the initial respiratory symptoms; however, in those who required medication and hospitalization, the lesions developed approximately 7 to 24 d after onset symptoms. Therefore, taste disorders may be common symptoms in patients with COVID-19 and should be considered in the scope of the disease’s onset and progression. Oral mucosal lesions are more likely to present as coinfections and secondary manifestations with multiple clinical aspects

خلاصه مقاله

هدف از انجام این بررسی سیستماتیک زنده خلاصه سازی و جمع بندی شواهدی از شیوع علائم و نشانه های دهانی در بیماران مبتلا به COVID-19 است. بررسی از طریق چک لیست PRISMA انجام شد و متن مقالات در 6 پایگاه داده جستجو شدند.

مطالعات منتشر شده به هر زبانی که علائم و نشانه های دهانی را در بیماران مبتلا به COVID-19 گزارش کرده بودند مورد بررسی قرار گرفتند. میزان خطا (bias) توسط ابزار ارزیابی موسسه جوانا بریگز ارزیابی شد.

قابلیت اطمینان (certainty) شواهد از طریق ارزیابی GRADE انجام گردید. پس از دو مرحله انتخاب ، 40 مطالعه بررسی گردید که شامل این موارد بود : 33 گزارش مقطعی ( cross-sectional ) و 7 گزارش مورد ( case report ). در کل ، 10،228 بیمار (4،288 مرد ، 5،770 زن و 170 ناشناس) از 19 کشور مورد مطالعه قرار گرفتند.

اختلال چشایی شایعترین تظاهرات دهانی بود ، با شیوع 45% (95% CI, 34% to 55%; I 2 = 99%). داده های واجد شرایط جمع آوری شده برای اختلالات چشایی مختلف 38٪ برای dysgeusia و 35٪ برای  hypogeusia بود ، در حالی که شیوع  ageusia 24٪ بود.

ضایعات مخاط دهان به اشکال و صورتهای بالینی مختلف بارز شده بود از جمله: پلاک های سفید و اریتماتوز ، زخم های نامنظم ، تاول های کوچک ، پتشی و التهاب لثه دسکواماتیو. این تظاهرات در مخاط زبان ، کام ، لب ها ، لثه ها و مخاط باکال ظاهر شده بودند.

 بررسی های آماری نشان داد که مشکلات حس چشایی با کووید-19 مرتبط بوده و رابطه آن دو قوی ارزیابی شد به گونه ای که OR (Odds Ratio) برابر 68/12 محاسبه شد درحالی که فاصله اطمینان (Confidence Interval) داده ها 95% از 41/6 تا 10/25 بود و این درحالی بود که تناقض و ناسازگاری داده ها نسبتا پایین بود به گونه ای که شاخص آماری  I 2 = 63% بوده که نشان از یکدستی و عدم تناقض بالای داده ها است با در نظرگرفتن اینکه این اظهار نظرها از لحاظ آماری معنی دار و درجه اطمینان بالایی را داشته است چون P < 0.00001 محاسبه شده است

 (odds ratio [OR], 12.68; 95% CI, 6.41 to 25.10; I 2 = 63%; P < 0.00001) .

همچنین مشکلات حس چشایی مبتلایان خفیف و متوسط نسبت به مبتلایان شدید بستری شده در بیمارستان بیشتر بوده است (OR, 2.09; 95% CI, 1.25 to 3.49; I 2 = 66%; P = 0.005) و اینکه مشکلات چشایی در بانوان بیشتر از آقایان دیده شد

(OR, 1.64; 95% CI, 1.23 to 2.17; I 2 = 70%; P = 0.0007) .

در مواردی که بیماری شدت خفیفی داشت این مشکلات مخاطی دهان ، قبل یا همزمان با ظاهر شدن علائم اولیه تنفسی رخ داده بود. اما در کسانی که بیماری شان شدید بود و نیاز به دارو و بستری شدن داشتند ، ضایعات تقریباً 7 تا 24 روز پس از شروع علائم ایجاد شدند.

بنابراین ، اختلالات حس چشایی ممکن است علائم شایع در بیماران مبتلا به COVID-19 باشد و باید در شروع و پیشرفت بیماری مورد توجه قرار گیرند. بیشتر احتمال داده می شود که ضایعات مخاط دهان به صورت عفونت همزمان (coinfection) و تظاهرات ثانویه با جنبه های بالینی متعدد رخ داده باشد.

طبقه بندی اختلالات حس چشایی

انواع مشکلات حس چشایی عبارتند از:
آجوزیا (ageusia) به معنای از دست رفتن کامل حس چشایی است
 هایپوجوزیا یا هایپوگوزیا (hypogeusia) کاهش ادراک تمام مزه ها است
هایپرجوزیا (Hyperguesia) حساسیت بیش از اندازه حس چشایی به مزه ها است
دیسگوزیا (Dysgeusia) یا پاراگوزیا (parageusia) ادراک مزه بد از تمام محرک های چشایی
فانتوجوزیا (phantogusia) احساس مزه در نبود محرک چشایی است.

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

جستجو

دسته‌ها