parallax background

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان با استفاده از دستگاه آشکار ساز ترکیبات گوگرددار

bad breath
Clinical evaluation of 222 Iranian patients with halitosis
آبان ۱۱, ۱۳۹۶
طرح تحقیقاتی دانشگاه علوم پزشکی تهران
طرح تحقیقاتی دانشگاه علوم پزشکی تهران ۱۳۸۴
آبان ۴, ۱۳۹۶

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان . در سال ۱۳۸۶ دکتر علیرضا طالبیان و همکاران، در بخش

بیوشیمی دانشگاه علوم پزشکی تهران اولین پژوهش درباره تاثیر دهانشویه ها بر بوی دهان را با استفاده

از دستگاه آشکارساز ترکیبات گوگرددار (هالیمتر) انجام دادند که گزارش آن در سال ۱۳۸۷ در مجله

دندان‌پزشکی جامعه اسلامی دندانپزشکان به چاپ رسید. لطفاً این مقاله را مطالعه فرمایید

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان با استفاده از دستگاه آشکار ساز ترکیبات گوگرددار

دکتر علیرضا طالبیان۱– دکتر محمود دوستی۲– دکتر مهدی تذهیبی۳– دکتر رقیه ایرانپور۱– غلامرضا نمازی۴– عباس خنکدار۵

۱- دندانپزشک

۲- استاد گروه آموزشی بیوشیمی پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

۳- استادیار گروه آموزشی آمار حیاتی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

۴- کارشناس ارشد بیوشیمی پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

۵- دانشجوی دوره دکتری  بیوشیمی پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

چکیده

زمینه و هدف:

بوی دهان عمدتاً به دلیل ایجاد ترکیبات فرّار گوگرددار (VSC) نظیر سولفید هیدروژن و متیل مرکاپتان ایجاد می شود.

رایج ترین نوع محصولات مؤثر بر بوی دهان دهان‌ شویه ها هستند. در بازار داخل کشور انواع مختلف دهان‌ شویه

وجود دارد که ادعا می‌شود در درمان بوی دهان مؤثر هستند. هدف از این مطالعه مقایسه تأثیر چند دهان ‌شویه

تجاری موجود در بازار ایران بر کاهش VSC (بوی دهان) در انسان می‌باشد.

روش بررسی:

در یک مطالعه بالینی میزان تأثیر سه دهان ‌شویه موجود در بازار ایران (دهان‌ شویه حاوی اسید بنزوئیک (IR)،

دهان ‌شویه حاوی پراکسید هیدروژن (NA)، و دهان شویه گیاهی حاوی عصاره هیدروالکلی سه گیاه گل میخک،

دارچین و هل (CI) به روش Cysteine Challenge testing در هفت داوطلب ارزیابی گردید و نتایج حاصله با

کنترل مثبت-کلرید روی- (ZN) و منفی-آب مقطر-(DW) مقایسه شد. در این مطالعه میزان ترکیبات فرّار گوگرددار

(VSC) به کمک دستگاه آشکارساز ترکیبات گوگرددار (Halimeter) اندازه‌گیری گردید. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS

و آزمون One wey ANOVA و Pos hoc LSD مورد تحلیل آماری قرار گرفتند.

یافته ها:

برای هر یک از موارد مورد آزمون، درصد کاهش VSC در مدت سه ساعت محاسبه گردید و معلوم شد که به موارد

مورد آزمون فقط در دقایق بیست، چهل، شصت و هشتاد اختلاف معنی ‌داری وجود دارد. ترتیب قدرت مهاری

آنها در ساعت اول ZN> NS> DW> IR> CI و در دو ساعت بعد NS> DW> IR> ZN> CI بود.

نتیجه گیری:

دهان‌شویه پراکسید هیدروژن نسبت به سایر دهان‌شویه ها در مدت سه ساعت تأثیر بیشتری بر کاهش VSC دارد

اگر چه این تأثیر فقط در هشتاد دقیقه اول ارزش بالینی دارد.

کلید واژه ها: بوی دهان – دهان شویه – ترکیبات فرّار گوگرددار – هالیمتر.

وصول مقاله: ۷/۸/۱۳۸۷                اصلاح نهایی: ۲۸/۹/۱۳۸۷               پذیرش مقاله: ۴/۱۰/۱۳۸۷

نویسنده مسئول: اصفهان سه راه سیمین، پشت پمپ بنزین، کوی بهارستان، پلاک ۱۹

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

مقدمه

بوی دهان یکی از مشکلات شایعی است که درصد زیادی از جمعیت‌ به آن مبتلا هستند. بیشترین درصد موارد بوی دهان

به علت فعالیت باکتری‌های دهان ایجاد می‌گردد که در اصطلاح آن را ”Oral malodor“ می‌نامند که در این مقاله از آن

با عنوان بوی دهان یاد می‌گردد. بوی دهان بیشتر به دلیل ترکیبات فرّار گوگرددار یا (Volatile Sulphur VCS Compounds)

مانند سولفید هیدروژن [H۲S]، متیل مرکاپتان [CH۳SH]، و دی متیل سولفاید [CH۳)۲S] ایجاد می‌گردد. (۱)،

طالبیان و همکاران نشان دادند که بین سولفید هیدروژن متیل مرکاپتان و ارزیابی های ارگانولپتیک رابطه معنی داری

در بیماران ایرانی وجود دارد و این در حالی است که چنین رابطه‌ای برای دی متیل سولفاید مشاهده نشد. (۲)، VSC

عمدتاً توسط بعضی از باکتری‌های گرم منفی و تعداد کمی از گرم مثبت ها ایجاد می‌شوند. (۳-۵)، اگرچه باکتری‌های

موجود در تمام نقاط دهان می‌توانند بوی دهان ایجاد کنند، اما باکتری‌های چسبیده به سطح خلفی زبان مسئول

تولید بیشتر بوی دهان هستند.

مشخص شده است که بوی دهان از طریق زیر می‌تواند باعث ایجاد بیماری پریودنتال شود، افزایش نفوذپذیری

موکوس دهان، افزایش انحلال کلاژن، تجزیه پروتئین و کلاژن، کاهش سنتز پروتئین، کلاژن و DNA .

اندازه گیری بوی دهان

پژوهشگران به روش‌های متفاوتی بوی دهان را ارزیابی می‌کنند از جمله روش ارگانولپتیک، کروماتوگرافی گازی، و دستگاه

آشکارساز ترکیبات گوگرددار. روش ارگانولپتیک نوعی آزمون فردی (انسانی) است که اساس آن بر درک فرد

معاینه کننده از میزان بوی دهان استوار است. چون عینی بودن (Objectivity) و تکرارپذیری این روش پایین است،

دانشمندان ترجیح می‌دهند که بوی دهان را با دستگاه اندازه‌گیری کنند. کروماتوگرافی گازی دستگاه انتخابی برای

اندازه‌گیری بوی دهان است.

اندازه گیری VSC

اندازه‌گیری VSC با کروماتوگرافی گازی وقت‌گیر و مشکل است. این دستگاه گران قیمت بوده کار با آن نیاز به

اپراتور ورزیده دارد. آشکارسازهای ترکیبات گوگرد دار مانند( Halimeter (Interscan Corp,Chatsworth,CA, USA)

ارزان قیمت بوده، کاربرد آن آسان است و بین اندازه‌گیری‌های آن و آزمون‌های ارگانولپتیک رابطه معنی‌دار وجود دارد.

همچنین نشان داده شده است که اندازه‌گیری‌های Halimeter  نسبت به روش ارگانولپتیک تکرارپذیر است و کاهش

بوی دهان بر اثر دهان ‌شویه ها را با حساسیت بیشتری اندازه می‌گیرد. (۷-۸)، به این ‌دلیل پژوهشگران زیادی از این

دستگاه استفاده کرده اند. (۹-۱۶)،

Tonzetich نشان داد که بیشترین میزان VSC بلافاصله پس از بیدار شدن از خواب می‌باشد (نه صبح) که متعاقب

خوردن و مسواک کردن تا حد قابل قبول از لحاظ اجتماعی کم می شود. سپس به مرور افزایش یافته در ساعت ۱۲ ظهر

به حداکثر بدبویی می‌رسد. پس از ناهار غلظت این گازها به شدت کاهش می‌یابد و دوباره به مرور بالا رفته و

تا زمان غذای بعدی (سه بعدازظهر) شروع به افزایش می‌کند(۱۷)، YaegakiوSanada همچنین نشان دادند که

غلظت VSC در بوی دهان فیزیولوژیک بر اثر خوردن غذا تا حدود ۹۰% کاهش می‌یابد. (۱۰)، از آنجایی که فاصله زمانی

بین وعده‌های غذایی یا نوشیدن چای سه ساعت است، قدرت کاهندگی در دهان ‌شویه بر کاهش بوی دهان باید

حداقل سه ساعت باشد. (۱۰)، بنابراین در این مطالعه تأثیر کاهندگی دهان ‌شویه ها بر بوی دهان در مدت

سه ساعت اندازه‌گیری گردید.

تاثیر عوامل درمانی بر VSC

برای اینکه بوی دهان کاهش یابد غلظتهای VSC باید کم شوند. عوامل درمانی مانند دهان‌ شویه ها باعث کشتن

باکتری‌ها می‌شوند و یا ترکیبات بد بوی آن‌ها را خنثی می‌کنند و از این طریق باعث کاهش VSC می‌شوند.

مشخص شده است که نمک‌های یونی مانند کلرید روی به دلیل میل ترکیبی شدید با گوگرد، تأثیر زیادی بر کاهش VSC

دارند. مکانیسم پیشنهادی این است که روی، گروه‌های تیول را اکسید می‌کند و به این ترتیب پیش سازهای VSC

را مهار می‌نماید. هنگامی که H2S در آب یا بزاق حل می‌شود، به دو یون HS’ و S” تفکیک می‌گردد که متعاقب

ترکیب با روی سولفیدهای نامحلول ایجاد می‌کنند که به این ترتیب تشکیل VSC مهار می‌شود. اسید آمینه سیستئین

که سوبسترای مهمی برای VSC محسوب می‌شود همچنین توسط روی اکسید می‌گردد. (۱۸)

بازار محصولات در کشورهای مختلف

انواعی از دهان ‌شویه ها و سایر محصولات تولید شده اند که سازندگان ادعا دارند که دارای تأثیرات ضد بوی دهان

هستند. بنابر برخی از گزارشات بیشتر دهان ‌شویه ها تأثیرات واقعی کمی بر بوی دهان دارند. (۱۰-۲۰) اما بعضی از

دهان شویه ها و آدامسهای دارای املاح روی مؤثر شناخته شده‌اند. (۱۵-۱۷) در آمریکا مردم سالانه حدود

پانصد میلیون دلار صرف خرید دهان شویه ها و محصولات وابسته می‌کنند. (۱۹) در ژاپن بازار چنین محصولاتی

به سرعت در حال گسترش است چون آگاهی مردم نسبت به بهداشت دهان و بوی دهان افزایش زیادی پیدا کرده است. (۱۰)

در ایران انواع مختلفی از دهان شویه ها وجود دارد اما فقط تعدادی از آنها به عنوان ضد بوی دهان معرفی شده‌اند.

این دهان ‌شویه ها دارای انواع مختلفی از مواد مؤثر نظیر ترکیبات گیاهی، پراکسید هیدروژن، یا عوامل ضد باکتری هستند.

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

روش بررسی

دهان شویه های مورد آزمون توسط سازندگان به عنوان ضد بوی دهان معرفی شده اند که عبارتند از:

الف) دهان‌ شویه ایرشا (IR):

ساخت شرکت داروسازی شفا، تهران ایران، نوعی دهان ‌شویه ضد پلاک و جرم حاوی

اسید بنزوئیک و بنزوات سدیم به عنوان ترکیبات فعال.

ب) دهان ‌شویه نانوسیل NS)DI):

ساخت شرکت داروسازی کیمیاقائم ، تهران ایران، دهان‌ شویه حاوی H۲O۲همراه یون ثبات دهنده +Ag.

پ) قطره دهان ‌شویه سینامول (CI):

ساخت شرکت داروسازی گلدارو، اصفهان ایران، نوعی قطره دهان شویهگیاهی حاوی عصاره هیدرولیکی

پودر خشک شده غنچه و گل میخک، عصاره هیدرولیکی پودر خشک شده پوست ساقه دارچین و عصاره

هیدرولیکی پودر خشک شده میوه هل به علاوه اوژنول. محلول رقیقی از دهان ‌شویه بر اساس دستور

کارخانه سازنده ساخته شد. ضمناً از دهان ‌شویه ها قبل از پایان تاریخ مصرفشان استفاده ‌گردید.

کنترل منفی

محلولی از کلرید روی (۰/۱%)  (Merck, Germany) که با آب مقطر ساخته شدبه عنوان کنترل مثبت (ZN) استفاده شد.

از آب مقطر نیز به عنوان کنترل منفی (DW) استفاده گردید.

القا کننده بوی دهان

محلول شش میلی مول سیستئین ([L-Cysteine[Merk,Germany)  ”برای القا بوی دهان مورد استفاده قرار گرفت.

افرادی که در این مطالعه شرکت کردند هفت نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران

با محدوده سنی (۲۸-۴۲) بودند.

داوطلبان

داوطلبان سیگاری نبوده و فاقد بیماری‌های مرتبط با بوی دهان بودند. قبل از

شرکت در مطالعه توضیحاتی درباره نحوه انجام مطالعه برای داوطلبان داده شد و در پایان هر کدام فرم رضایتنامه

را امضا کردند. این مطالعه در نُه روز متفاوت با حداقل فاصله (Wash out) یک هفته انجام گردید. در روزهای

مورد نظر از افراد خواسته شد که از اقدامات بهداشتی دهان نظیر مسواک، نخ دندان و دهان شویه پرهیز کنند و

پس از صرف صبحانه در ساعت هشت صبح در لابراتوار گروه بیوشیمی دانشگاه علوم پزشکی تهران حضور به هم رسانند.

روش Cysteine Challenge

بوی دهان به روش Cysteine Challenge به روش زیر در داوطلبان القا گردید. (۲۱)، در ابتدا هر داوطلب

به مدت سی ثانیه با پنج میلی‌لیتر از محلول شش میلی مول سیستئین دهان‌ شویه کرد و دهان خود را

به مدت ۹۰ ثانیه بسته نگه داشت که بلافاصله میزان بوی دهان پایه به وسیله آشکارساز ترکیبات گوگرددار

اندازه‌گیری شد. پس از دهان‌ شویه با سیستئین و اندازه‌گیری میزان پایه بوی دهان، در روزهای مجزا به صورت

متقاطع (Crossover) و تصادفی، داوطلبان به مدت یک دقیقه با ده میلی لیتر از هر یک از دهان شویه ها و

محلولها دهان‌ شویه کردند. هیچ یک از داوطلبان و مجریان این مطالعه از نوع محلول مورد آزمون اطلاعی نداشتند.

جلوگیری از خطا

به منظور احتراز از خطا در اندازه گیری و صدمه به سنسور دستگاه به دلیل بوی تند و الکل موجود در دهان ‌شویه ها

تمهیدات زیر بر اساس دستورالعمل کارخانه سازنده دستگاه اندیشیده شد. اول اینکه اندازه‌گیری VSC به مدت

بیست دقیقه با تأخیر انجام گردید (این تأخیر فقط در اندازه‌گیری پس از دهان شویه ها و محلول‌ها اعمال شد) و

ثانیاً یک دقیقه قبل از اندازه‌گیری، داوطلبان دهان خود را با آب لوله شستشو کردند. اگرچه محلول‌های روی و آب مقطر

فاقد بوی تند و الکل بودند اندازه‌گیری پس از آنها نیز رعایت دو مورد فوق انجام گردید تا روش بررسی یکسانی

رعایت شده باشد. سپس داوطلبان هر بیست دقیقه یک بار دهان‌ شویه سیستئین را تا سه ساعت تکرار کردند.

در خلال این سه ساعت داوطلبان از خوردن، آشامیدن و سیگار کشیدن برحذر داشته شدند.

داده‌های خام به نرم‌افزار SPSS منتقل شد. برای هر داوطلب بر اساس میزان اندازه‌گیری شده پایه، درصد کاهش

محاسبه شده میانگینی از این اعداد درصد کاهش برای هر دهان شویه و محلول محاسبه گردید. میانگین ها با

انجام آزمون آماری Post-hos LSD , One-Way ANOVA با درصد خطای ۰/۰۱ مورد تجزیه تحلیل آماری قرار گرفتند.

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

یافته‌ها

نمودار ۱

نتایج این مطالعه در نمودار ۱ نشان می‌دهد که در آن برای دهان شویه ها، محلول روی و آب مقطر، درصد کاهش

در مدت سه ساعت به صورت ستونهای مجزا نشان داده شده است. ‌آزمون One-Way ANOVA نشان داد که بین گروهها

فقط در دقایق بیست، چهل، شصت و هشتاد اختلاف معنی‌دار وجود دارد. (P < 1./.)

جدول  ۱ 

داده‌ها نشان می‌دهد که قدرت مهاری دهان‌شویه ها و محلول روی در مدت زمان‌های فوق‌الذکر

یکسان نیستند. همچنین بین ZN و دهان‌شویه CI در دقایق بیست تا هشتاد اختلاف معنی داری وجود دارد.

بین دهان‌ شویه های IR و NS فقط در دقیقه بیست اختلاف معنی‌داری مشاهده شد، اما بین دهان‌ شویه های

IR و CI اختلاف معنی داری به چشم نخورد.

بین دهان شویه های NS و CI در تمام مدت مطالعه به جز دقیقه صد و بیست اختلاف معنی‌داری وجود نداشت.

میانگین‌های درصد کاهش ZnCl۲ از بیست تا هشتاد دقیقه مثبت بود (۴۷/۱۴% – ۹۴%) و از دقیقه ۱۰۰-۱۸۰

منفی بود (۷۱/۷% – ۱۳/۶۶%)

جدول ۲

میانگین در صد کاهش دو عدد از دهان ‌شویه ها، IR و CI در تمام مدت مطالعه منفی بود که به منزله

نداشتن تأثیر مهاری بر تولید VSC است. (جدول ۲) دهان شویه سوم NS در مقایسه با کنترل مثبت

(ZnCI۲) در دقایق ۲۰-۶۰ تأثیر مهاری کمتری بر تولید VSC داشت، اما در دقیقه هشتاد تأثیر بهتری

نسبت به ZnCI۲ از خود نشان داد. در دقایق ۱۰۰-۱۸۰ میانگین درصد کاهش این دهان‌ شویه در یک

محدوده کوچک از ۴۵/۴% تا ۹۴/۹% متغیر بود. از داده های به دست ‌آمده چنین بر می‌آید که دهان ‌شویه

پراکسید هیدروژن در مقایسه با کنترل مثبت در ساعت اول تأثیر کمتر و در دو ساعت بعدی تأثیر

بیشتری دارد . بنابراین می‌توان دهان‌ شویه ها و محلولهای کنترل مثبت و منفی را بر اساس میزان تأثیرشان

در ساعت اول به صورت ZNCI۲>NS>DW>IR>CI و در دو ساعت بعدی تقریباً به صورت

NS>DW>IR>ZNCI۲>CI درجه‌بندی کرد.

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

 

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

بحث

در این مطالعه بوی دهان به روش Cysteine challenge test القا گردید. این روش ابزاری دقیق برای ارزیابی

محصولات در کوتاه مدت است، که از محسنات آن کم بودن تعداد افراد شرکت کننده در آزمون است. (۲۱-۲۳)

کمترین تعداد داوطلبانی که پژوهشگران در این روش استفاده کرده اند، هفت نفر بوده که در این مطالعه نیز از

این تعداد استفاده شده است.(۱۸)کنترل منفی (آب) به دلیل تأثیرات مهاری کم و متغیری که بر تولید VSC دارد،

در بعضی از مقالات در نظر گرفته نشده است. در مقاله ای نشان داده شده است که یک بار استفاده از دهان شویه آب،

تأثیر مهاری کوتاه مدتی بر تولید VSC دارد. (۲۱)،  در جایی دیگر نیز گزارش شده است که یک ساعت پس از

دهان شویه با آب، میزان سولفید هیدروزنی که متعاقب دهان شویه با سیستئین ایجاد می شود از میزان

اندازه‌گیری شده پایه بیشتر بوده است. (۲۳)، معهذا در این مطالعه برای مقایسه بهتر، از کنترل منفی استفاده

شده است. وجود کنترل مثبت برای ارزیابی تأثیر دهان‌ شویه ها لازم و ضروری است. نمکهای روی باعث

تغییر رنگ دندان‌ها نشده و ارزان قیمت هستند و از آنها می‌توان به عنوان استاندارد طلایی در ارزیابی تأثیر

محصولات بر بوی دهان استفاده کرد. (۱۸)

تاثیر روی بر کاهش بوی دهان

پژوهشگران بسیاری از روی برای کاهش بوی دهان استفاده کرده‌اند. میل ترکیبی روی با گوگرد باعث اکسیداسیون

گروه‌های تیول موجود در VSC و محصولات نهایی آنها می‌شود. این فعالیت شیمیایی قوی روی، فقط از

لحاظ نظری مورد قبول نبوده، به طور بالینی نیز با استفاده از روش Cysteine Challenge به اثبات رسیده است

که در آن، تولید سولفید هیدروژن بر اثر نمک‌های یونیزه روی به شدت مهار می‌شود. (۲۱-۲۲، ۲۴) به همین دلیل

مؤثرترین دهان شویه های ضد بوی دهان، حاوی روی هستند.

ZnCl2

در این مطالعه ZnCI۲ متغیرترین میانگین درصد کاهش از مثبت (۹۵%) تا منفی (۴۵%-) را داراست. (جدول ۲)

داده های این مطالعه نشان می‌دهند که در تأثیر مهاری محلول ۱/۰% ZnCI۲ بر تولید VSC به حدود یک ساعت

محدود می‌شود. این یافته مشابه یافته Young و همکاران است. (۲۳)، این مطالعه نشان داد که تأثیر ZnCI۲

نسبت به سایر دهان‌ شویه ها در ساعت اول بیشتر است (تأثیر اولیه) اما چنین تأثیری در دو ساعت بعدی

مطالعه وجود نداشت (مداومت تأثیر). پیشنهاد می‌گردد که در صورت به‌کارگیری روش Cysteine Challenge

در بررسی تأثیر محصولات بر کاهش بوی دهان، غلظت محلول کنترل مثبت-کلریدروی -بیش از یک ۱/۰%  باشد

و یا این که آن را با محلول تازه ساخته پراکسید هیدروژن مخلوط کنند تا تأثیر مهاری خود را در طول

سه ساعت حفظ کند.

دهانشویه IR 

دهان ‌شویه IR به دلیل دارا بودن ترکیب ضد باکتری و ضد جرم-اسید بنزوئیک-

به عنوان ضد بوی دهان معرفی شده است. (۲۵)، در این مطالعه تأثیر مهاری بر تولید VSC متعاقب یک بار

استفاده از این دهان ‌شویه مشاهده نشد اگرچه ممکن است مواد مؤثر آن در طولانی مدت تأثیراتی بر کاهش

بوی دهان داشته باشند که در این مطالعه این تأثیرات مورد بررسی قرار نگرفت. افزودن مواد مؤثره کوتاه اثر

مانند روی می‌تواند قدرت این دهان شویه را بیفزاید. مقالات و گواهیهای ثبت اختراع درباره تأثیر دهان شویه هایی

که اسید بنزوئیک و بنزوآت سدیم مواد مؤثره فرعی آنها محسوب می‌شوند در دست است اما گزارشی یافت نشد

که در آن از اسید بنزوئیک و بنزوات سدیم به عنوان ماده مؤثره اصلی استفاده شده باشد، به همین دلیل مقایسه ای

از نتایج این مطالعه و سایر مقالات نمی‌توان در اینجا ذکر کرد.

دهانشویه NS

دهان‌شویه NS حاوی پراکسید هیدروژن ثبات یافته با Ag+ است. Young و همکاران گزارش کردند که

نمک‌های یونی مانند Sn2+ ,  Cd2+ ˛Cn2+و Pb۲+ باعث کاهش تولید VSC می‌شوند. (۲۶)، بنابراین بخشی

از اثر مهاری دهان شویه احتمالاً به یون Ag+ مربوط می‌شود.

ثابت شده است که دهان شویه حاوی پراکسید هیدروژن باعث کاهش VSC می‌گردد. (۲۷-۲۸) پراکسید هیدروژن

این اثر را به دو صورت اعمال می‌کند این ترکیب نه تنها باعث کشتن باکتری‌ها می‌شوند بلکه ترکیبات بد بو

مانند سولفید هیدروژن را خنثی می‌نماید. این مطالعه نشان داد که میانگین در صد کاهش دهان شویه

پراکسید هیدروژن در هشتاد دقیقه اول رضایت بخش بود، اما در بقیه مدت مطالعه در محدوده ای نزدیک به صفر

(۴۵/۴% -۹۴/۹%-) باقی ماند و این در حالی است که در مطالعه‌ای دیگر، دهان‌ شویه حاوی پراکسید هیدروژن

تأثیر زیادی بر کاهش گازهای گوگرددار در مدت هشت ساعت ایجاد کرد. (۲۷) این اختلاف در طول مدت اثر

به نظر می‌رسید که به غلظت پراکسید هیدروژن مربوط باشد. چون بر روی قوطی دهان ‌شویه غلظت

پراکسید هیدروژن نوشته نشده بود، این مقدار توسط یک شیمیست با استفاده از روش تیتراسیون مستقیم

یدومتریک تعیین شد که نتیجه آن غلظت ۲/۰% بود. بنابراین کم بودن قدرت تأثیر دهان شویه ممکن است

به کم بودن غلظت ماده مؤثر پراکسید هیدروژن مربوط باشد.

دهانشویه گیاهی

دهان شویه گیاهی نه تنها بر کاهش VSC تأثیری نداشت بلکه میزان آن را نسبت به میزان پایه افزوده کرد

(اعداد منفی). بنابراین برای این دهان شویه تأثیر بالینی زیادی نمی‌توان در نظر گرفت. بر اساس اطلاعات

موجود در بروشور دهان‌ شویه، تأثیرات ضد بوی دهان آن عمدتاً به ترکیبات موجود در گیاه هل مربوط می‌شود.

در این باره مقاله ای یافته نشد لذا امکان مقایسه نتایج این مطالعه با دستاوردهای دیگران فراهم نبود.

بررسی تأثیر چند دهان شویه بر کاهش بوی دهان

نتیجه گیری

دهان شویه پراکسید هیدروژن نسبت به سایر دهان شویه ها در مدت سه ساعت تأثیر بهتری داشت اگر چه

این تأثیر فقط در هشتاد دقیقه اول دارای ارزش بالینی بود.

تشکر و قدردانی

این مطالعه با استفاده از گرنت شماره ۲۳۴۸ دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام گرفت که از این طریق مراتب

قدردانی مؤلفان اعلام می گردد.

به ما بپیوندید

به کانال ما در شبکه های اجتماعی تلگرام، سروش، بیسفون پلاس و گپ بپیوندید.

@mesvak

messvak@

mesvak@

messvak@

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

18 + 14 =